Dharna List

ਆਵੇ ਦਿਲ 'ਚ ਨਾ ਉਹਦੇ ਲਈ ਉਬਾਲਾ, ਉਹ ਵੀ ਕਾਦਾ ਦਿਲ ਸਜਣਾ

ਸਿਮਰਣ ਜਗ ਦਾ ਛੱਡ ਕੇ ਜਿਹੜੀਆਂ ਵੇ, ਸਿਮਰਣ ਯਾਰ ਦੇ ਜੋ ਹੱਲੀਆਂ ਵੇ

ਛੋਟੀ ਉਮਰੇ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ, ਸੱਚ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਤੋਂ

ਜਿਹੜੀ ਨਿੱਤ ਚੜੇਂਦੀ ਖਾਰੇ ਓਹ ਵੀ ਨਿੱਤ ਚੜੇ

ਜਿਹੜਾ ਟੋਹ ਨਾ ਸਕੇ ਦਿਲ ਉਹਦਾ, ਹੋਊ ਪੱਥਰ ਦਾ ਦਿਲ ਸਜਣਾ

ਕੀ ਹੋਇਆ ਜੇ ਦੇਹੀ ਨਾ ਆਈ

ਅਖੇ ਪਿਆਰ ਹੀ ਪਿਆਰ ਹਾਂ ਮੈ, ਨਾਲੇ ਡਰ ਵੀ ਦਸਦਾ ਏ

ਉਹ ਮੋਨ ਵਿਚ ਬਦਲ ਗਏ, ਸ਼ੋਰ ਅੰਦਰਾਂ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸੀ ਵੇ ਜੋ

ਤੇਰੇ ਪਿਆਰਾਂ ਦੀ ਲਾਜ ਰਹੇ, ਇਹ ਮੰਗਣ ਦੁਆ ਆਈ

ਜ਼ਿੰਦਗ਼ੀ ਦੇ ਸਵਾਗਤ ਲਈ ਹੋਇਆ ਬ੍ਰਾਹਮੰਡ ਸੀ ਕਠਾ

ਮੰਗ ਓਹਦੀ ਬਣ ਕੇ ਸੋਹਾਂ, ਸੁਹੱਪਣਾਂ ਦੀ ਏਸ ਰੁੱਤੇ

ਮੇਰਾ ਵਰ ਤੇ ਤੂੰ ਵੇ ਸੱਜਣਾ, ਸਦਾ ਸਲਾਮਤ ਜਿਹੜਾ

ਕਿੰਝ ਕਰੇਂਦੀ ਮਾਣ ਇਸ਼ਕ ਦਾ, ਤੇ ਕਿੰਝ ਗਿਣੀ ਜਾਂਦੀ ਵਿਚ ਹੀਰਾਂ

ਅੰਬਰਾਂ ਚ ਸਾਹਿਬਾ, ਨਿਸ਼ਾਨ ਸੀ ਜਾਂ ਝੁੱਲਿਆ

ਭੋਲੇ ਬਾਲ ਦੇ ਜਿਵੇਂ ਨੇ ਬੋਲ ਹੁੰਦੇ, ਤਿਵੇਂ ਬੋਲ ਨੇ ਤੇਰੇ ਸੱਜਣਾ ਵੇ

ਫਿਰ ਰੁੱਸੇ ਯਾਰ ਵੀ ਮੰਨ ਜਾਂਦੇ ਸ਼ਰਮਾਊ ਜੇਹਾ

ਵੇਖ ਭਾਗ ਨਿਮਾਣੀ ਦੇ, ਸੱਜਣਾ ਦੇ ਦੇਸ ਚੱਲੀ

ਤੂੰ ਟੁੱਟਕੇ ਵੀ ਸਾਬਤ ਰਹਿਓਂ, ਕਿਨ ਸੀ ਤੂੰ ਘੜਿਆ

ਜੱਗ ਵੇਂਦਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦ ਾ, ਨਿਆਰੀ ਇਹ ਤੋਰ ਮਾਏ

ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਵੀ ਸ਼ਰਮ ਸ਼ਾਰ ਹੁੰਦੇ, ਹੋਠ ਖੁਲਦੇ ਤੇਰੇ ਜਾਂ ਸੱਜਣਾ ਵੇ

ਸੋਹਣਾ ਸੋਹਣਾ ਵੇਹੜਾ ਤੇਰਾ, ਹੋਰ ਸੋਹਣਾ ਹੋ ਗਿਆ

ਚਾਨਣ ਜਗਦਾ ਓਹ ਮੇਰੀਏ ਮਾਏ, ਤੇ ਰੌਣਕ ਅੱਖੀਆਂ ਦੀ

ਬੰਦ ਅੱਖੀਆਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਹੱਥ ਅੱਡੇ, ਕੇ ਝੋਲੀ ਸੁਰਤੀ ਦੀ ਵਿਚ ਪਵਾ ਸਕਾਂ

ਮਤਾ ਭੰਗ ਸਮਾਧੀ ਕੋਈ ਹੋਵੇ ਜੀ, ਲੰਘੀਏ ਨਾ ਸੱਚ ਬਾਗ਼ ਚੋ

ਡੁੱਬ ਜਾਣੀ ਸੀ ਮੇਰੀ ਬੇੜੀ, ਤੇ ਨਾ ਮਿਲਦੇ ਹੁਸਨ ਕਿਨਾਰੇ

ਅੱਜ ਤੁਰਨ ਲਗੇ ਤਾਂ ਇੰਝ ਲੱਗਾ, ਬਾਜੀ ਜਿੱਤ ਕੇ ਜਿਵੇਂ ਹਾਂ ਹਾਰ ਚਲੇ

ਲੱਖ ਸ਼ੁਕਰਾਨੇ ਕਰਦੀ ਨੇ ਮੁੜ ਮੁੜ ਪਗ ਚਟੇ

ਤੇਰਾ ਆਉਣਾ ਮੁਬਾਰਕ ਸੱਜਣਾ, ਵੇ ਸਿੱਖ ਅ ਖਵਾਉਣ ਵਾਲਿਆ

ਵੁਜ਼ੂ ਕੀਤਾ ਮੈਂ ਨੀ ਮਾਏ, ਸੱਜਣਾ ਦੀ ਇਕ ਨਦੀਏ

ਮੁੱਖ ਸੱਚ ਦਾ ਵੇਖਿਆ ਜਦ ਦਾ ਮੈਂ, ਨਾਲ ਮਨ ਦੇ ਵਸਣਾ ਭਾਇਆ ਨਾ

ਹਉਮੈ ਖ਼ੌਫ਼ ਦੋਵੇਂ ਖਲੇਸ਼ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਪੜਾਹ ਤੀਜਾ ਹੀ ਸੁਖ ਵੇਖਾਉਦਾ ਏ

ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਵਿਰਵੀ ਰਹਿਣਾ,ਕਿਸ ਕਹਾਣੀ ਤੋ

ਤਰਲੇ ਪਾਉਂਦੀ, ਮਿੰਨਤਾਂ ਕਰਦੀ

ਰੋ ਰੋ ਕੇ ਹਟਕੋਰੇ ਭਰਦੀ

ਕੰਨੀ ਬੋਲ ਪਵੇ, ਮੈਂ ਵੀ ਜਾਵਾਂ ਘਰੇ, ਕੰਨੀ ਬੋਲ ਪਵੇ..

ਸਾਡਾ ਆਖਿਆ ਵੇਖਿਆ ਮੁਆਫ ਕਰਨਾ, ਸਾਨੂੰ ਜੱਗ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਆਇਆ ਨਾ

ਇਸ ਮੰਦਰ ਇਲਾਹੀ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਕਰਨ ਸਲਾਮ ਆਈ

ਓਹਨੂੰ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਗੱਲ ਨਾਲ ਲਾਵਾਂ, ਮੈਂ ਤਾਹੀਓਂ ਮਾਏ ਬਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ

ਇਉਂ ਮੈਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮੈਂ ਹੋਈ ਜਾਵਾਂ, ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਹੋਰ ਨਾਹਵਾਂ

ਮੇਰੇ ਵੀ ਸੋਹਿਲੇ ਗਾਓ ਨੀ ਸਖੀਓ

ਚਰਾਗ ਇਲਾਹੀ ਬਲਿਆ, ਕਿਰਣਾਂ ਗਲੀ ਗਲੀ ਸੀ ਵੜ ਗਈਆਂ

ਤੂੰ ਗੀਤ ਅਨੌਖਾ ਕੋਈ, ਤੇ ਮੈਂ ਹਾਂ ਆਵਾਜ਼ ਤੇਰੀ

ਚਲ ਨਦੀਏ ਨਹਾਵਣ ਚਲੀਏ, ਤੇ ਨਵੇਂ ਹੀ ਨਕੋਰ ਬਣੀਏ

ਨਿਰਖ ਸ਼ਮੇ ਦੀ ਵਿੱਚੋ ਜੋ ਅਡੋਲ ਰਹੇ, ਓਸੇ ਦਿਲ ਦੀ ਬਾਰੀ ਸਾਹਿਬ ਆਣ ਖਲੇ

ਵੇ ਮਿਲਣੀ ਪਿਆਰਾਂ ਦੀ ਦੇ, ਸੁਪਨੇ ਰਹਾਂ ਬੁਣ ਦੀ

ਵਲ ਸੱਜਣਾ ਦੇ ਮੁੜ ਪੈਣਾ, ਸਬੱਬ ਸੀ ਪਿਆਰਾ ਜਿਹਾ

ਕਿਸੇ ਡੂੰਘੀ ਤਸੱਲੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ, ਸੱਜਣਾ ਅੱਜ ਤੂੰ ਦਿਸਿਆ

ਕੱਚੇ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇਸ਼ ਨੀ ਮਾਏ, ਜੀਹਨੂੰ ਤੂੰ ਜਗ ਆਖਦੀ

ਨਾ ਕਬੂਲ ਹੋਈਆਂ ਜੋ ਦੁਆਵਾਂ, ਕਬੂਲ ਕਰਾਈਂ ਸੱਜਣਾ

ਦਿਲ ਕਾਗਜ਼ ਤੇ ਕਈ ਸਰਨਾਵੇਂ, ਪ੍ਰੇਮ ਖੇਲ ਕਿੰਝ ਖੇਲਾਂ

ਅਜਬ ਜਿਹਾ ਨਸ਼ਾ ਇਹ ਤਦੋਂ ਦਾ ਹੋ ਗਿਆ

ਓਹਦੀ ਜਾਤ ਦੇ ਵਸਣ ਅਸਮਾਨੀ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਲੋਕ ਵਸਦੇ

ਜਿਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਦੀਦਾਰ ਤੇਰਾ ਹੋ ਗਿਆ

ਪਾਕ ਦਾਮਨ ਮਾਸੂਮ ਅੱਖੀਆਂ, ਓਹਨੂੰ ਮੰਨਣਾ ਜੋ ਸਿੱਖੀਆਂ

ਏਹੀ ਸੋਚਦਿਆ ਤੁਰ ਗਿਆ ਸਾਲ, ਸਬੱਬ ਸੀ ਪਿਆਰਾ ਜਿਹਾ

ਪੈਰੀ ਅੰਬਰਾਂ ਦੇ ਸੁੱਤੇ ਪਿੰਡ ਨੂੰ, ਹਾਏ ਨੀ ਜਗਾਵਣ ਆਏ

ਬੇਦਰਦ ਸਮਾਂ ਲੋਕੋ, ਵਾਜ਼ ਮਾਰਿਓ ਜਾਂਦੇ ਨੂੰ

ਉਹਨਾਂ ਲਾ ਕੇ ਤੜ ਨਿਭਾਈਆਂ ਨੇ, ਤੇ ਓਹੀ ਸੱਜਣਾ ਨੂੰ ਜਾ ਮਿਲੀਆਂ ਵੇ

ਨਜ਼ਰ ਤੇਰੀ ਪੈਗੰਬਰੀ ਹੋਈ, ਤੂੰ ਹੋਰ ਦੀ ਹੋਰ ਹੋਈ

ਤੇਰਾ ਮਿਲਣਾ ਵੇ ਸਾਹਿਬਾ, ਇਕ ਅਜਬ ਕ੍ਰਿਸ਼ਮਾ ਏ

ਹਾਏ ਵੇ ਜੇ ਤੂੰ ਨਾ ਮਿਲਦਾ, ਕਿੰਝ ਮਿਲਨੀਆਂ ਸੀ ਤਕਦੀਰਾਂ

ਜੱਗ ਤੋੜ ਵਿਛੋੜਿਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਟੁੱਟੀ ਗੰਢ ਪਾਉਣ ਚੱਲੀ

ਮਨ ਮੰਦਰ ਨਾ ਜੋਤ ਜਗਦੀ, ਤੇ ਨਾ ਸੋਹਲ ਦਿਲੇ ਦੇ ਬਾਰੇ

ਦਿਲ ਓਹਦਾ ਸ਼ੁਦਾਈ ਹੋਇਆ, ਨੀ ਮਾਏ ਮੈਂ ਤੇ ਅੱਜ ਵੇਖਿਆ

ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਤੇਰੀ ਏ ਮੰਜ਼ਿਲ ਮੇਰੇ ਸੱਜਣਾ ਵੇ, ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਦੁਨੀ ਦੇ ਸਵਾਲ

ਧੂੜੀ ਬਣ ਪਰ ਸੁਰਤ ਤੇ ਆਈ

ਕਿਹੜੀ ਪ੍ਰੇਮ ਗਲੀ ਵਿਚ ਸੀ ਵਾਸਾ, ਕਿ ਮੂੰਹ ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਹੀ ਬੱਸ ਰਹਿ ਗਿਉਂ

ਮਹਿਕਾਂ ਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਓਹਦੇ ਪੱਤ ਫੁੱਲ ਨੀ ਮਾਏ

ਜਾਂ ਫ਼ਿਦਾ ਹੋਈ ਮੈਂ ਤੁਧ ਤੋਂ, ਤੂੰ ਲੈ ਮਿਲਾਈ
